Opis
Monografia Katarzyny Węgorowskiej to unikatowe, a tym samym wymykające się schematycznym opisom, studium na temat pierścieni w kulturze i w języku jako konstytutywnym ich komponencie.
To rzetelna i nowatorska propozycja oglądu zjawisk lingwistyczno-kulturologicznych uzewnętrzniająca właściwą Autorce dociekliwość i „koronkowość” badawczą oraz świadomą rezygnację z kanonicznych metodologii czy przetartych szlaków postępowania badawczego. Pierścienie… Katarzyny Węgorowskiej są – przywołując nomenklaturę Ewy Sławkowej – ucieleśnieniem
„poststrukturalistycznej interpretacji” zjawisk i problemów współczesnej kultury, która wnikliwemu czytelnikowi otwiera drzwi do tajemniczego ogrodu nauki o języku jako części wiedzy
o człowieku, jego sposobach myślenia o sobie i świecie (także współczesnym) oraz systemie aksjologicznym. W trakcie takiej „językoznawczej lektury” odbiorca na podstawie praktycznej egzemplifikacji buduje samoświadomość tego, że wątków refleksji antropologiczno-kulturowej nie można izolować od innych komponentów nauki o języku.
Cel, jaki wyznaczyła sobie Autorka, to znaczy „annulolingwistyczno-kulturologiczna charakterystyka
wszechstronnie pojętych/ujętych pierścieni, której podstawą są, celowo/zasadnie/
z rozmysłem przytaczane w niej, inkrustujące ją «dane językowe» […] – lingwistyczne świadectwa/
lingwistyczne fakty dokumentujące ich biżuteryjną specyfikę, odmienność, wyjątkowość, a często unikatowość i niepowtarzalność”, został w sposób perfekcyjny osiągnięty.
